Działania resocjalizacyjne nieletnich

Resocjalizacja młodzieży może się odbywać na dwóch płaszczyznach, czyli: w ramach systemu zamkniętego na przykład zakłady karne, domy poprawcze, areszty śledcze czy schroniska dla nieletnich lub w systemie otwartym. Taki system otwarty umożliwia zastosowanie wcześniej już wspomnianej probacji, prowadzonej w zróżnicowanych formach. W przypadku młodzieży bardzo podobnie jak w przypadku ludzi dorosłych resocjalizacja jest zorganizowanym działaniem, którego głównym celem jest wywołanie zupełnie nowych sposobów rozwiązywania problemów poprzez osoby nieprzystosowane społecznie.

Z przedstawionego punktu widzenia skuteczności różnica polegać może na tym, iż w przypadku młodzieży wzrasta zaufanie do wychowawcy, akceptacja jego wizerunku ma coraz większe znaczenie. Faktem jest to, że reakcje jednocześnie pozytywne jak i również negatywne, dzieci oraz młodzieży oparte są w znacznie większym niż u dorosłych stopniu na emocjach.

Wówczas dzięki temu młodzież jest bowiem bardziej wrażliwa na kłamstwo bądź dwulicowość, aby posłużyć się tymi negatywnymi postawami jedynie dla przykładu. Dorośli przyjmują je z coraz większą tolerancją, z powodu bogatszego niż u młodzieży doświadczenia życiowego, a też co się z nim łączy przekonania, że wspomniane wcześniej negatywne postawy są często właściwie bardzo trudne do uniknięcia.

Taka skuteczność działań resocjalizacyjnych zależy od wielu czynników i od dynamiki procesów społecznych. Duże znaczenie ma również ustawodawstwo. Zmieni ono nastawienie wobec takich osób, które znalazły się w bardzo trudnej sytuacji oraz wymagają pomocy – społeczeństwo wtedy nie będzie się czuło zagrożone ludźmi nieprzystosowanymi społecznie. W tej stopniowo zmieniającej się sytuacji społeczno-gospodarczej pojawiają się nowe, jeszcze bardziej skuteczniejsze metody resocjalizacyjne. Są one bliższe lepszym działaniom z takiego zakresu komunikacji społecznej niż służące kontroli przestrzegania tych wzorców zachowań społecznych.